نيست كه او خود آن را تا سال 1346 رسانده باشد. در فاصلهٴ سالهاي 1315 تا 1327 شكاف عجيبي ديده ميشود. مسلماً او شاهد تمام دوران پادشاهي ادوارد اول (1272 ـ 1307) بوده است؛ ممكن است تاريخ ادوارد دوم و سوم را ديگري (جان تينماوثي) نوشته باشد.
طبعاً بخش اول تاريخ او از آثار ديگر اقتباس شده، از قبيل تاريخهاي ايدمر كنتربري (دوازدهم ـ 1)، هنري هانتينگدوني (دوازدهم ـ 2) و ويليام نيوبورگي (دوازدهم ـ 2). از آغاز پادشاهي ادوارد اول است كه ارزش يك گزارش معاصر را پيدا ميكند.
تـرِوِت
نيكلاس ترِوِت (ترهوت).1 انسانگرا، متكلم و مورخ انگليسي (متوفا پس از سال 1334).
نيكلاس ترِوِت در فاصلهٴ سالهاي 1258 و 1268 زاده شد؛ احتمالاً نزد دومينيكيان تحصيل كرد و به سلك آنان درآمد. در پاريس و در آكسفورد درس خواند و درجهٴ دكتري گرفت. ظاهراً توجه محافل عالي دربار و كليسا را جلب كرد. پيش از سال 1323 در منازعات مربوط به فقر مسيحايي شركت جست. در آن سال يا اندكي پس از آن در بلك فرايرز لدگيت مربي بود. احتمالاً پس از يوحناي بيست و دوم كه در چهارم دسامبر 1334 درگذشت، هنوز زنده بود.
او تفسيرهايي بر عهد عتيق (مخصوصاً سفر پيدايش) بهنام پاپ يوحناي بيست و دوم و شرح آثار سيسرون (گم شده)، ليوي، ويرژيل، تراژديهاي سنكا، شهر خداي اوگوستين، تسليات بوئتيوس و
عبارات پطروس لومباردي نوشت.2 در اين شرحها ابتكار و ابداع كم ديده ميشود، جز اينكه علاقهٴ او به آثار كلاسيك لاتيني در روزگار او در انگلستان غيرمرسوم بود؛ ممكن است اين علاقه بر اثر ارتباط او با فضلاي آوينيون ايجاد يا تقويت شده باشد.3 او
توضيحالمسائل و پرسش و پاسخ تأليف كرد و همچنين رسالهاي درباب
تقويم يهود، جدول كسوف و خسوف برحسب نصفالنهار ساروم4 و غيره. او و همكيشش، توماس سوتوني، در شمار نخستين مدافعان آيين توما در انگلستان بودند.